Voor mij is de kunst niet om steeds iets nieuws te zoeken. Maar om te leren zien wat er al is.
Om in alle rust te durven voelen wat ik al kan.
Wat ik al weet.
Wat al in mij leeft.
Ook wanneer ik een obstakel tegenkom.
Juist dan nodig ik mezelf uit om stil te staan.
Niet om te blijven hangen in wat moeilijk is.
Maar om te ontdekken wat het mij wil laten zien.
Want iedere uitdaging draagt een uitnodiging in zich.
Om te groeien.
Om te leren.
Om mezelf beter te begrijpen.
De biotensor en de kaarten helpen mij daar steeds opnieuw aan herinneren.
Niet omdat zij mij iets geven wat ik nog niet heb.
Maar omdat ze zichtbaar maken wat er al aanwezig is.
Dat is voor mij echt zijn.
Niet buiten mezelf zoeken naar antwoorden.
Maar steeds opnieuw thuiskomen bij mezelf.
Juist daar vind ik mijn vrijheid.
Daar ontstaat balans.
En vanuit die balans mag alles weer stromen.
Daar begint mijn flow.
Misschien is dat ook wel de uitnodiging van deze zomer.
Niet harder lopen.
Niet meer doen.
Maar zachter worden.
Vertragen.
Vertrouwen.
En ontdekken dat alles waar je naar op zoek bent, al in jou aanwezig is.
En nu is mijn vraag aan jou...
Waar kies jij voor?
Blijf je zoeken naar antwoorden buiten jezelf?
Of kies je ervoor om te vertragen, te voelen en te vertrouwen op wat er al in jou aanwezig is?
Want misschien begint echte vrijheid niet met méér weten.
Maar met thuiskomen bij jezelf.
Reactie plaatsen
Reacties