Wat een mooie periode om op terug te kijken!
Een periode waarin ik bewust wat meer voor mezelf heb gekozen, uit mijn comfortzone ben gestapt en nieuwe ervaringen heb opgedaan.
Van de intense ervaringen tijdens een zweethut en vuurloop tot de opleidingsdagen van NEI Master. Verschillende momenten, ieder op hun eigen manier bijzonder. Momenten van ervaren, leren, ontmoeten, voelen en ontdekken.
En ergens onderweg merkte ik dat ik mezelf lichter begon te voelen.
Niet omdat alles ineens anders was, maar misschien juist doordat ik mezelf wat meer ruimte gaf.
Ruimte om te ervaren, los te laten en niet overal meteen iets van te hoeven vinden.
Want dat is best een uitdaging voor mij. Ik houd graag een beetje de controle. Weten waar ik aan toe ben, vooruitdenken en soms alvast bedenken hoe iets zou moeten lopen.
Maar wat gebeurt er als je dat even loslaat? Als je niet precies weet wat er komt, maar jezelf toestaat om gewoon te ervaren?
Uit mijn comfortzone stappen betekent voor mij steeds meer: de controle over het weten loslaten en vertrouwen op wat zich aandient.
De zweethut en vuurloop waren daarin intense ervaringen. Momenten die iets met me deden en waarvoor ik ook ruimte nodig had. Ruimte om alleen te zijn, te voelen en alles op mijn eigen manier te laten landen.
Tegelijkertijd merkte ik opnieuw hoe belangrijk verbinding voor mij is. Het samen beleven, delen, luisteren en elkaar ontmoeten. Niet om hetzelfde te ervaren, maar juist nieuwsgierig te zijn naar elkaars verhaal.
Alleen kunnen zijn en tegelijkertijd de verbinding opzoeken. Vrijheid voelen om mezelf te zijn en genieten van wat je samen kunt beleven.
Voor mij mogen die twee heel mooi naast elkaar bestaan.
Ook tijdens de opleidingsdagen van NEI Master vind ik het waardevol om samen te leren, ervaringen uit te wisselen en elkaar te inspireren. Nieuwe inzichten opdoen, vragen stellen en soms iets herkennen waarvan je denkt: hé, daar mag ik zelf ook nog eens naar kijken!
Want ontwikkelen stopt niet bij een opleiding of het behalen van een certificaat. Je blijft jezelf tegenkomen, ontdekken en verwonderen.
En dan is er natuurlijk ook gewoon het dagelijkse leven.
Ons gezin van vijf, het moederschap, mijn relatie, mijn werk en alles wat daarbij hoort.
Ik ben moeder, partner, vrouw en ondernemer. Verschillende rollen die allemaal bij mij horen. Maar wie ben ik eigenlijk als ik al die rollen even loslaat?
Wat betekent kiezen voor mezelf als iedereen om me heen ook tijd en aandacht nodig heeft?
Is tijd voor mezelf iets wat ik moet plannen? Een moment waarop ik bewust iets voor mezelf doe? Of zit het juist in de vrijheid om te voelen waar mijn behoefte ligt? Soms iets ondernemen, nieuwe dingen ontdekken en soms gewoon even helemaal niets.
Ik merk dat ik steeds vaker stilsta bij het verschil tussen mezelf zijn en zijn met wat is.
Jezelf zijn betekent voor mij voelen wat bij mij past, mijn eigen keuzes maken, mijn grenzen ontdekken en ruimte geven aan wie ik ben.
Maar zijn met wat is, betekent dat niet alles anders hoeft. Dat ik niet voortdurend iets hoef te veranderen, begrijpen of oplossen.
De fijne momenten, de drukte, de twijfel, de verbinding en soms juist de behoefte om even alleen te zijn. Het mag er allemaal zijn.
Ik kom nog steeds oude patronen tegen. Ik herken ze, zie dat ik dingen anders wil en denk soms: hoe dan?
Soms is er volop liefde en waardering en soms is de hectiek van de dag gewoon even genoeg. En weet je? Dat kan naast elkaar bestaan.
Misschien hoeft het leven ook niet altijd in balans te zijn. Misschien mag er juist ruimte zijn voor alles wat zich aandient.
Vertrouwen, vrijheid en verbinding.
Steeds kom ik weer terug bij die basis. Vertrouwen en liefde voor mezelf. Niet omdat alles altijd goed gaat, maar omdat ik mezelf ook mag waarderen op momenten waarop ik het even niet weet.
Voor mij betekent leven in mijn eigen flow steeds meer dat ik niet alles vooraf hoef te bepalen. Dat ik mag bewegen, veranderen, stilstaan en opnieuw beginnen.
Dat ik mezelf kan zijn, zonder dat alles om me heen anders hoeft.
En misschien is dat wel waarom ik me de afgelopen periode lichter ben gaan voelen.
Meer ruimte in mijn hoofd, meer vrijheid om mijn eigen keuzes te maken en meer vertrouwen in wat er is.
Zwart, wit, rood en alle kleuren daartussenin. Alles mag er zijn.
En dat is ook wat ik met Saschas graag wil delen.
Niet vanuit het idee dat ik alle antwoorden heb of weet hoe het voor een ander moet zijn. Juist vanuit nieuwsgierigheid naar wat er in jou leeft.
Ik vind het mooi om anderen te ondersteunen in hun eigen proces. Niet om iets voor iemand in te vullen of een bepaalde richting te bepalen, maar om samen te ontdekken.
Door te luisteren, vragen te stellen en ruimte te geven aan wat er mag ontstaan.
Want hoe mooi is het om jezelf steeds een beetje beter te leren kennen? Om met een andere blik naar jezelf te kijken en misschien iets te ontdekken wat er al die tijd al was.
Je hoeft niet altijd iets te veranderen om iets in beweging te brengen. Soms begint het juist bij ruimte geven aan wat er al is.
Alles wat je nodig hebt, zit al in jou. Soms mag je alleen weer even ontdekken hoe je daarbij komt.
Ik hoef niet te weten waar mijn flow me brengt. Ik mag vertrouwen op mijn eigen beweging, mezelf de ruimte geven en tegelijkertijd open blijven staan voor verbinding.
En misschien is dat wel de mooiste ontdekking van deze periode.
❤️
En jij?
Wanneer voel jij je vrij om helemaal jezelf te zijn? Kun je zijn met wat er op dat moment is? En hoeveel ruimte geef jij jezelf om te ontdekken wat bij jou past?
Misschien begint het ontdekken juist bij die vragen.
Voel je welkom bij Saschas. Om samen te ontdekken, te voelen en ruimte te geven aan wat er in jou leeft. Niet met een vaste route of kant-en-klare antwoorden, maar met oprechte aandacht, nieuwsgierigheid en vertrouwen. Op jouw manier en in jouw tempo.
Reactie plaatsen
Reacties